Taekwondo je vrsta borbe bez oružja koja vodi porijeklo iz drevne Koreje. "Tae" znaci noga, udariti nogom ili uništiti nogom, "Kwon" je ruka, udariti rukom ili uništiti rukom ili pesnicom, a "Do" znači put ili metod.

Taekwondo je samoodbrambena tehnika borbe bez oružja koja ukljucuje primjenu udaraca nogama i rukama (sa zemlje i iz skoka), blokove, eskivaže, itd. To je mnogo više od obicne fizicke borilacke vještine. Taekwondo je sistem treninga tijela i uma u kome je naglasak stavljen na razvijanje moralnog karaktera.

Taekwondo je borilačka veština nastala kombinovanjem različitih borilačkih stilova koji su tokom proteklih 2000 godina postojali u Koreji, kao i u nekim zemljama koje je okružuju (Kina, Japan, itd.).

Najstariji podaci o Taekwondo - u datiraju oko 50. godine pre nove ere. U to vrijeme, Koreja je bila podjeljna na tri kraljevstva. Silla, koja je osnovano u Kyongju ravnici 57. godine pre nove ere, Koguryo, koje se nalazilo u dolini rijeke Yalu, osnovano 37. godine pre nove ere, i Paekche, koje se nalazilo u jugozapadnom djelu korejskog poluostrva, osnovano 18. godine prije nove ere.

Tae kyon se smatra najranijom formom Taekwondoa. Slike koje su pronadjene na tavanicama Muyong Chonga, kraljevske grobnice Koguryo dinastije, prikazuju nenaoružane ljude koji koriste tehnike veoma slićne onima koje se danas koriste u Taekwondou.

Iako se Tae kyon po prvi put pojavio u Koguryo kraljevini, Hwarang do ratnici Silla kraljevine su ti koji su zaslužni za razvoj i širenje Tae kyon - a širom Koreje.

Silla je bila najmanja od tri kraljevine i veoma često je bila pod napadima japanskih pirata. Dobila je pomoc' od kralja Gwanggaeto - a. Njegovi vojnici iz Koguryo kraljevine pomogli su u odbijanju napadaca.

U to vrijeme, nekoliko odabranih ratnika iz Silla kraljevine bili su obučavani Tae kyonu od strane majstora iz Koguryoa. Vojnici koji su trenirali Tae kyon kasnije su postali poznati kao Hwarang . Hwarang su osnovali vojnu akademiju u Silla kraljevini i nazvali je Hwarang do, što u bukvalnom prevodu znaci "put cvijeta muškosti".

U Hwarang do akademiji izučavani su Tae kyon, istorija, konfucijanska filozofija, etika, budisticki moral, muzika, umetnost, vojna taktika, i još mnoge stvari. Vodeći principi Hwarang ratnika bili su odanost, dostojnost povjerenja, hrabrost i pravda. Hwarang do obrazovanje bilo je bazirano na pet principa ljudskog ponašanja napisanih od strane jednog budističkog mudraca, zatim na obrazovanju, Tae kyonu i društvenim naukama. Tae kyon bio je proširen širom Koreje zahvaljujucći članovima Hwarang doa koji su putovali zemljom da bi stekli nova znanja o ljudima i regionima.

Za vreme Silla dinastije (668 - 935), Tae kyon uglavnom je bio sportska i rekreativna aktivnost. Ime Tae kyon promenjeno je u Subak. Smisao vještine ponovo je promenjen tokom Koryo dinastije (935 - 1392). Kada je kralj Uijong bio na tronu (1147 - 1170), ponovo je promjenio Subak i vratio mu oblik borilačke vještine.

Prva šire distribuirana knjiga o Tae kyon (Subak) - u, nastala je za vrijeme Yi dinastije (1397 - 1907). To je bio prvi put da je učenje Subaka bilo namenjeno široj javnosti. Do tada, vještina je bila ogranicena samo na vojsku.

Tokom druge polovine vladavine Yi dinastije, usljed koriščenja diplomatije umjesto ratovanja pri rešavanju politickih sukoba, Subak je skoro u potpunosti nestao. Smisao vještine ponovo je promjenjen u rekreativni. Nedostatak interesovanja doveo je do cjepanja Subaka i odvojenog uvejžbavanja širom zemlje.

1909. godine, Japanci su okupirali Koreju. Okupacija je trajala citavih 36 godina. Da bi kontrolisali korejski patriotizam, Japanci zabranjuju vježbanje svih borilackih veština, koriščenje korejskog jezika, pa čak spaljuju i sve knjige napisane u Koreji.

Upravo ova zabrana bila je zaslužna za obnavljanje interesovanja za Subak. Mnogi Korejanci organizovali su se u tajne grupe i vježbali borilačke vještine u zabačenim budističkim hramovima. Mnogi ljudi napuštali su Koreju da bi ućili borbene vještine u drugim zemljama kao što su Kina i Japan.

1943. godine, Judo, Karate, i Kung fu stigli su u Koreju i borilačke vještine ponovo poćinju da stiću popularnost.

1945, Koreja je oslobodjena. Posljednjih nekoliko godina prije oslobodjenja, postojalo je mnogo različitih varijanti Subak (Tae kyon) - a, usljed različitih uticaja.

Prva Taekwondo škola (Kwan) osnovana je u Yong Chunu, u Seulu, u Koreji, 1945. godine. Mnoge škole takodje su otvorene od 1945. do 1960. Svaka od njih tvrdila je da podučava tradicionalnu korejsku borilačku vještinu, ali su sve naglašavale različite aspekte Tae kyon (Subak) - a. To je prouzrokovalo pojavu različitih imena vještine u svakoj školi. Neka od njih bila su: Soo bahk do, Kwon bop, Kong soo do, Tae soo do, Kang soo do, itd.

Korejske oružane snage formirane su 1945. godine. 1946, potporucnik Choi Hong Hi počeo je da podučava Tae kyon svoje vojnike u korejskoj vojnoj bazi Kwang Ju.

Najveća prekretnica za korejske borilačke vještine dogodila se 1952. godine. Za vrijeme vrhunca korejskog rata, predsjednik Syngman Rhee posmatrao je 30-minutnu prezentaciju korejskih borilačkih vještina. Posebno je bio impresioniran kada je Tae Hi Nam polomio 13 crepova jednim jedinim udarcem. Posle demonstracije Rhee je razgovarao sa Choi Hong Hijem i naredio da svi korejski vojnici budu obučavani borilackim vještinama. To je prouzrokovalo ogroman porast u broju Tae kyon škola i učenika.

U to vrijeme u Koreji, specijalne grupe komandosa vičnih borilačkim vještinama, formirane su da bi se borile protiv komunistickih snaga Severne Koreje. Jedna od najistaknutijih jedinica, čuvena po mnogim neverovatnim akcijama bila je poznata kao Crni tigrovi.

Korejski rat trajao je do 1953. godine. 1954, general Choi Hong Hi organizovao je 29. pješadijsku jedinicu na ostrvu Che Ju, koje je predstavljalo centar za obuku vojske Tae kyonu.

11. aprila 1955. godine, na skupu direktora škola borilačkih vještina, istoričara i promotera Tae kyona, odlučeno je da se svi različiti stilovi spoje u jedan radi postizanja zajednickih ciljeva. Novo ime za veštinu, Tae soo do, prihvačeno je od strane svih majstora. Dve godine kasnije, ime je ponovo promenjeno, ovoga puta u Taekwondo. Naziv je predložio general Choi Hong Hi koji se i smatra ocem savremenog Taekwondo - a. To ime je predložio zbog sličnosti sa Tae kyonom i produžavanja kontinuiteta i tradicije. Takodje, ono je opisivalo korištenje i ručnih i nožnih tehnika.

Neslaganje izmedju različitih škola koje se nisu ujedinile nastavljeno je do 14. septembra 1961. godine kada je zvaničnim dekretom novih vojnih vlasti naredjeno ujedinjenje u jednu organizaciju pod nazivom Korejska Taekwondo Asocijacija (KTA), sa generalom Choi Hong Hijem na svom čelu.

1962, KTA ponovo je testirala sve nosioce crnog pojasa da bi se utvrdili odredjeni standardi. Taekwondo je postao jedan od zvaničnih dogadjaja na godišnjem nacionalnom sportskom skupu u Koreji. KTA je poslala instruktore i timove za demonstraciju širom svjeta, a u Koreji, Taekwondo se brzo proširio na srednje škole i fakultete.

U martu 1966. godine, general Choi osnovao je Internacionalnu Taekwondo Federaciju (ITF) čiji je postao predsednik. Choi se kasnije povukao sa mijesta predsednika Korejske Taekwondo Asocijacije i premjestio sjedište ITF - a u Montreal, u Kanadu. Akcenat u vještini stavlja na vježbanje samoodbrane a ne sportske borbe.

1974. godine, Choi je objavio da je 600 kvalifikovanih ITF instruktora poslato širom svijeta. U Koreji, za novog predsednika KTA izabran je Young Wun Kim. Pošto je smatrao da je Koreja postojbina Taekwondoa i da bi sejdište sjvetske Taekwondo organizacije moralo da bude u njoj, prekinuo je veze KTA sa ITF - om i 28. maja 1973. godine osnovao Sjvetsku Taekwondo Federaciju (WTF). Te godine održano je i prvo Svjetsko prvenstvo u Taekwondou, u Seulu, u Koreji.

Na prvom sastanku WTF - a, Un Yong Kim izabran je za njenog predsjednika. WTF jedina je zvanična organizacija priznata od strane Vlade Republike Koreje kao medjunarodno upravljačko tijelo za Taekwondo. Sjvetska Taekwondo Federacija mnogo je od tada doprinjela standardizovanju pravila sportskih borbi i organizovanju svjetskih takmičenja.

Poslije drugog svijetskog prvenstva u Taekwondou, WTF postaje član Generalne skupštine internacionalne sportske federacije (GAISF) koja je usko povezana sa Internacionalnim olimpijskim komitetom (IOC). IOC prima WTF u članstvo u julu 1980. godine. 1982, Generalna skupština IOC - a odredjuje Taekwondo za sport koji će biti demonstriran na Olimpijskim Igrama 1988. u Seulu, u Koreji.

Na Olimpijskim Igrama u Sidneju 2000. godine, Taekwondo je postao zvanični olimpijski sport.

Od nastanka savremenog Taekwondoa 11. aprila 1955. godine, njegov razvoj bio je veoma brz. Danas više od 30 miliona ljudi trenira Taekwondo u preko 156 zemalja širom svijeta.